Jesteś tutaj: Start / Kącik literacki
_

Kącik literacki

  • Drukuj zawartość bieżącej strony
  • Zapisz tekst bieżącej strony do PDF

Artykuły

Niechęć do słodyczy

13 marca 2017
Aleksandra Wasilewska

 

Niechęć do słodyczy

 

Upiekłam ciasto z tragizmu przeszłości

Nie lubię słodkiego

Dlatego cała ta względność w śmietnisku zgnije

I choćby obojętność w żyłach zamiast czerwoności nurtem powitała

A flaga egoizmu do włosów wczepiła się niespodzianie

Odsłaniając brudne wargi bez uczuć

I choćby burza ironicznego śmiechu w perspektywie świata kości od nowa zbudowała

Nie powrócę do niego.

Zabierz mnie w Dniu Dzisiejszym

13 marca 2017
Aleksandra Wasilewska

***

 

Zabierz mnie Dniu Dzisiejszy

Do łożyska zwanego Jutrem

Wrysuje mnie, Noc, kredką bezbarwną

w kołyskę snu beztroskiego

I choćbym miała róży zwiędłej oddech ukraść

Ukradnę.

 

Nie odpowiem, Chłopcze,

Któryś gwiazdy z mego snu czule zabrał

i wkleił w miejsce oczu.

Nie odpowiem, dlaczego oddech ukradłam.

Chyba, że przekupisz Jutro, aby do krainy wieczności mnie z Tobą zabrało

Gaśnie światło w kloszu rozumu

13 marca 2017
Aleksandra Wasilewska

 

***

 

Gaśnie światło w kloszu rozumu

Miłość bez granic na granicy tańczy

Czeka na mnie podróż po szlakach myśli

Włożę wygodne buty i pójdę – nim do końca zgasnę

 

Widzę cienie kroków na drodze osłoniętej drzewami

W mojej głowie jest ich cała aleja

Włóczęgami byliśmy wśród jej uroku

Spacerne wspomnienie wilgoć z oczu zdziera

 

Rozwiązało się nam sznurowadło gdy szliśmy tak sami

Ustałeś w kroku czekając chwilę jedną

Lecz życie nie usiądzie nie zaczeka

Aż znów je zawiążemy a srogie wzroki zbledną

 

Zastanówmy się nad sensem tych wszystkich wiązań

Rozwiązań i poplątań goniących za sobą

Życiowe ulice wciąż ciemne zacznę wierzyć że się rozjaśnią

Gdy w końcu wstanę pozytywną nogą

 

Będąc sobą

 

Drugie życie

13 marca 2017
Aleksandra Wasilewska

Drugie życie

 Gdy będę miała drugie życie.

Spokojem i pięknem pokryję je.

Nie będzie mi towarzyszyć kłamstwo, a nawet tycie.

Będę patrzyła na wrzosy tulące się do żółtej mimozy we śnie.

 Gdy będę miała drugie życie.

Idealnym człowiekiem stanę się.

Będę rozkoszować się zapachem nieprzebudzonej jeszcze róży o świcie.

U każdego w sercu zostawię dobre zdanie o sobie.

 Gdy będę miała drugie życie.

W głowie zapiszę już na stałe bogactwo słów i przypomnę sobie jaka piękna jest przyroda.

Poczuję wtedy mocne serca bicie.

Usiądę na ławce w parku, na każde polecenie Boga gotowa.

 Gdy będę miała drugie życie.

Zawita do mnie pogoda ducha.

Będę czuła się jak na samym gór szczycie.

Nie będzie we mnie ani jednego nienawiści okrucha.

 Gdy będę miała drugie życie.

Naprawię wszystkie swoje błędy, które uczyniłam.

Będzie dla mnie to taka szansa, jak dla alpinisty najwyższego szczytu zdobycie.

Przeproszę tych, których wcześniej skrzywdziłam.

 Gdy będę miała drugie życie.

Radość sto razy większa niż ma jej cały świat opanuje moje ciało.

Utonę w porannym nieba błękicie.

Zachwycę się tym, że życie tak wspaniale stonowano.

Cudowne

13 marca 2017
Aleksandra Wasilewska

*

Cudowne

Unoszę się niczym ptak nad głębią oceanu, którym są Twoje oczy.

One są takie cudowne. Rozświetlają każdy mrok w ciemnej nocy.

Patrzenie się ósmy cud świata jest bardziej relaksujące niż najbardziej kuszące przyjemności.

Możesz w nich zobaczyć troskę, miłość, dobro, ale i smutek przeplatany z odrobiną radości.

Takie małe, wspaniałe perełki lśniące jak gwiazdy na tym pozornie pięknym niebie

są lustrem duszy, w którym widzę w pełni Ciebie.

Kłamstwa nie ukryjesz. Oczy Cię wydadzą.

 Jednak i tak o nim zapomnę. Odcienie błękitu w Twoim spojrzeniu mój smutek wygładzą.

 

Rozwiń Metryka

Podmiot udostępniający informację:
Data utworzenia:2017-03-13
Data publikacji:2017-03-13
Osoba sporządzająca dokument:
Osoba wprowadzająca dokument:Aleksandra Tokarska
Liczba odwiedzin:1452